Information
Date: November 1999
Title: Verscherpen hun aanval
Source: Hit Parader
Translator: Dutch translation from English by Ton
Press Article
Rammstein zette de wereld - en zichzelf - in vuur en vlam in 1998. Het schokkende succes van hun album, Sehnsucht - waar de hit Du Hast op stond - en hun verschroeiende vlammentechnieken op het podium hebben meegeholpen deze Duitse metal meesters naar de top van het internationale rockcircuit te schieten. Voordat hun historische blitzkrieg op wereld's rock en roll zielen compleet was, hadden zij al ontelbare bedrijfsprijzen en waardering van de pers gekregen voor hun inventieve gebruik van onconventionele instrumenten en hadden zij respect geoogst bij velen vanwege hun antipathie om in welke andere taal dan ook te zingen dan hun eigen Teutonische taal. Ondanks al hetgeen zij onlangs bereikt hebben, wordt het opnieuw tijd voor zanger Till Lindemann, gitarist Paul Landers, toetsenist Flake Lorenz, bassist Oliver Riedel, gitarist Richard Kruspe en drummer Christoph Schneider om zichzelf opnieuw te bewijzen.
Terwijl je dit leest, is de Rammstein brigade hard aan het werk op een zeer geheime Europese studio locatie om de puntjes op de i te zetten voor hun volgende cd, een album dat nog meer onvermurwbare hardrock ritmes en onwerkelijke muzikale wendingen belooft te brengen, dat de band al eerder aan wereldwijde erkenning heeft geholpen. Maar voor diegenen onder jullie die nu zouden geloven dat deze trotse Duitse krachten eindelijk "bij zinnen zullen komen" en veel van hun nieuwe materiaal met een beduidend meer "Amerikaansgezinde" smaak - bv Engelse songteksten - zouden aanbieden, denk nog maar een keer! Sterker nog, volgens de insiders zal deze Ramming Stone's nieuwe poging zelfs nog meer exotisch, meer uitdagend en meer onvoorspelbaar zijn dan zijn platinabehangen voorganger.
"We proberen niet anders te zijn, we zijn anders," zei Flake via zijn tolk. "Wij zien geen reden om iets te veranderen aan hetgeen wij doen met de hoop een groter publiek aan te trekken. We willen niet noodzakelijkerwijs een groter publiek - we willen mensen die onze muziek en onze show waarderen."
Wat is er aan Rammstein dat hen in staat stelde succes te hebben waar zoveel andere buitenlandse acts eerder faalden? Want zeg nou zelf, wat was de laatste hardrock act die het in een andere taal dan het Engels voor elkaar kreeg de Amerikaanse kusten te veroveren? Je zou heel, heel lang je hoofd moeten krabben om daar een antwoord op te kunnen geven! Zelfs eerdere Duitse acts, meest bekende is The Scorpions, geloofden vanaf dag 1 dat om 's werelds rockfans te veroveren, ze dit in 's werelds officiele muzikale taal moesten doen: Engels. Maar hun idealen te wijzigen om aan de zogenaamde eisen van de muzikale wereldbevolking te voldoen, was nooit aan de orde geweest in Rammstein's vaak verknipte psyche. Nadat zij zoveel moeilijkheden hadden overwonnen om boven hun Oostduitse wortelen uit te stijgen (ze bestonden al voordat de muur omlaag werd gehaald) om daarna effectief de liefde van de gehele rock scene voor zich te winnen, zagen deze jongens geen reden om ook maar iets te wijzigen voor wie dan ook.
"Rammstein's succes is echt opmerkelijk," zei een belangrijke East Coast industrie insider. "Ik herinner mij dat ik een voorproefje kreeg van hun album en was geamuseerd als geintrigeerd tegelijk door het lef van een band om te weigeren in het Engels te zingen. Ik zou dat kunnen verwachten van een band van een van die kleine Indie-Europese labels, maar Rammstein zat bij een belangrijke - en zij waren al groot in Europa. Ik moest hun karakter toejuichen, ookal was ik totaal verrast over hoe groot zij eigenlijk werden."
Met Sehnsucht dat 600.000 exemplaren verkocht in de US en meer dan een miljoen wereldwijd en hun recente Live Aus Berlin concert collectie welke bovenaan de lijst staat, behoort Rammstein zeker tot de echte rock en roll succesverhalen van de late jaren '90. Maar hoe waren zij in staat om zoveel potentiele valkuilen te overwinnen op hun weg naar internationale roem en fortuin? Het antwoord op zo'n vraag is relatief simpel: in plaats van alleen maar afhankelijk te zijn van hun Duitstalige songteksten om hun rock en roll boodschap over te brengen, of te rekenen op hun "via onze tolken" interviews om volledig te kunnen communiceren met hun diepste gevoelens, heeft Rammstein ervoor gekozen om alles wat binnen hun indrukwekkende optredens zit aan arsenaal te gebruiken om hun doel te bereiken: dat hun persoonlijk profiel wordt verhoogd. Hun verschijning, hun houding, hun optredens en hun onvoorspelbaar veranderlijk geluid zijn slechts een paar middelen waarmee deze zeer vindingrijke groep effectief het spelregelboek van de rock en roll heeft herschreven. En nu met hun nieuwe cd onderweg lijkt het erop dat Rammstein meer dan ooit besloten zijn om al hun doelen te bereiken...op hun eigen manier.
"Wij weten dat veel meer mensen naar dit album zullen luisteren," legde Lindemann uit. "De laatste keer leken we van nergens te komen om te slagen. Deze keer zulen veel meer mensen ons kennen op het moment dat de plaat uitkomt. Maar we houden van zo'n soort druk. Het zorgt ervoor dat wij wat harder moeten werken en ons echt moeten concentreren op hetgeen we proberen te doen met onze muziek. We zijn niet tevreden met slechts muziek maken wat gelijk is aan wat we de laatste keer hebben gedaan. Dat succes stimuleert ons - maar het zal ons op geen enkele wijze beperken."
Doorlopend op hun nieuwe schijf vermengen krachtige gitaarriffs met storende keyboard passages en een indrukwekkende vertoning aan bellen, fluiten en techno-piepjes om te creeren wat snel bekend is geraakt bij de groep's legioen van fans als het "Rammstein geluid." Onconventioneel, angstaanjagend en niet toegevend pakt de band's laatste cd de draad op waar hun voorganger is geeindigd en tilt deze de groep's muziek naar nog onbekend muzikaal terrein. Wederom bewijst Rammstein dat juist op het moment dat je denkt ze te kennen, ze weggaan en werpen je een muzikale effectbal van eredivisieproporties toe. Als je niet beter wist, zou je denken dat deze jongens juist bewust anders doen, misschien juist om nieuw enthousiasme bij de vaak uitgebluste fans, welke ze ontmoet hebben tijdens hun reizen door Amerika en Europa, op te wekken. Nu ik erover nadenk...., misschien doen ze dat ook.
"Wij houden van het soort reacties dat wij krijgen van Amerikaanse fans," zei Flake. "Toen wij voor het eerst live speelden in Amerika, kon ze zien dat veel mensen niet wisten wat ze van ons moesten denken. Zij begrepen niet wat wij probeerden te doen. Zij wisten niet waar realiteit stopte en fantasie begon - dat is de magie van Rammstein."