Information
Date: Juni 1999
Title: Bliksemaanval
Source: Hit Parader
Translator: Dutch translation from English by Ton
Press Article
Hun geluid is gewoonweg overweldigend. Hun uiterlijk is absoluut huiveringwekkend. Hun stijl is minstens verbazingwekkend te noemen. Hun houding lijkt een beetje op dat wat je zou kunnen verwachten als Star Wars robot R2-D2 de afgelopen 50 jaar bezig was geweest de details van Mein Kampf in zich op te nemen.
De band heet Rammstein en als je hen nu nog steeds niet kent, dan heb je gewoon niet goed opgelet. Sinds de verschijning van hun meest recente album, Sehnsucht, eerder in het afgelopen jaar, heeft deze Duitse groep - wiens naam zich prima laat vertalen in "rammende steen" - een bliksemaanval in de bovenste lagen van de hardrockgemeenschap gepleegd. Terwijl zij alleen in hun moedertaal zingen, en slechts minimaal daarvan afwijken om hun Teutonische verschijning wat te verzachten voor de wat meer "delicate" Amerikaanse gevoelens, hebben zanger Till Lindemann, toetsenist Flake Lorenz, gitaristen Richard Kruspe en Paul Landers, bassist Oliver Riedel en drummer Christoph Schneider zich snel gevestigd als een van de meest potente nieuwe krachten in 's werelds metalscene. Rammstein's zeer theatrale optredens - welke vaak niets meer voorstellen dan een kruizing tussen een Bondsoproep en een bijeenkomst van freaks - hebben zelfs de meest grijzige "al gezien, al geweest" rock en roll veteranen verbaasd. Velen van hen geloven dat deze zich zeer onderscheidende groep weleens zowel het geluid als de stijl van de toekomstige hardrock zou kunnen vertegenwoordigen.
"We hebben veel geleerd tijdens onze tournee door Amerika," zei Flake via een tolk. "Een belangrijk ding dat ons opviel, is dat Amerika niet echt 1 gebied is. Fans in het ene gedeelte van het land reageren heel verschillend op bepaalde zaken dan fans in een ander gedeelte. Dat was heel interessant."
Ondanks de oppervlakkige verschillen in smaak bij bepaalde segmenten van Amerika's rockfan basis, lijkt het erop dat zo'n beetje overal iedereen gevallen is voor de hypnotische toverspreuk die is opgelegd door Rammstein's zware, industriele rock. Voorafgaande aan de start van hun invasie in Amerika (welke vorig jaar aftrapte toen de band een integraal onderdeel vormde van Korn's Family Values tournee) vroegen vele Amerikaanse critici zich af of deze bizarre, schaamteloos ongewone band wel in staat zou zijn een reactie op te wekken bij de gewoonlijks ingeslapen Amerikaanse rockmassa's. Welnu, Rammstein was daartoe zeker in staat, ondertussen Sehnsucht naar de top van de hardrocklijst schietend. Zelfs sommige bands die samenwerkten met deze Rijnlandrockers hadden gespeculeerd over hoe U.S. fans zouden kunnen reageren.... Ze hoefden niet lang op het antwoord te wachten.
"Rammstein was een geweldige band om bij de Family Values tour te hebben," zei Korn's zanger Jonathon Davis. "Wij wilden dat de tour een paar echt ongewone acts zou laten zien en jongeren kennis laten maken met andere soorten muziek. Nou, Rammstein was zeker anders, op een echt coole manier. De reacties die ze iedere avond van het publiek kregen, was ongelooflijk. Hun zanger zette zichzelf op een gegeven moment in vuur en vlam en de menigte werd dan gek."
Ondanks het vlammenspektakel van Rammstein's liveshow en ook de aantrekkingskracht van hun zeer gestileerde semi-robotachtige bewegingen, is het de band's vlijmscherpe muzikale aanval dat duidelijk het grootste deel van de fans heeft aangetrokken. Ongetwijfeld dat de radio- en videobewondering ervoor heeft gezorgd dat hun song 'Du Hast' vorig jaar moest worden beschouwd als een van de meest verrassende en onverwachte succesverhalen in de recente hardrockgeschiedenis. Maar trouw aan hun "wij-staan-daarboven" aard, zouden de leden van Rammstein er niet aan moeten denken om ook maar iets toe te geven aan enige vorm van verbazing met betrekking tot hun ietwat schokkende Amerikaanse erkenning.
"Wij groeiden op in een zeer gedisciplineerde omgeving." Till zei dit met behulp van zijn tolk. "Wij groeiden op achter de muur. Wij waren van Oost-Duitsland, een plek waar je een erg besloten wereldbeeld kreeg te zien. Wij hebben iets van die houding overgehouden toen wij onze muziek maakten en toen wij gingen toeren."
Men kan het niet nalaten te speculeren over hoe het nu verder zal gaan vanaf hier met een band als Rammstein. Zal hun eerste Amerikaanse succes niets anders blijken te zijn dan een toevalligheid, waar verschillende culturele krachten bij elkaar kwamen op de juiste tijd en op de juiste plaats en maakte dit deze Euro-rockers het onwaarschijnlijke "snoepje van de maand" in de ogen van de altijd aan veranderingen onderhevige Amerikaanse rock stemgemachtigden? Of zal de basis door het voortdravende succes van Sehnsucht Rammstein in staat stellen zich verder te ontwikkelen...misschien wel tot het punt waarop zij een prominente rol zullen gaan spelen in het aangeven van de richting en de stijl van de hardrockvorm in de komende jaren? De groepsleden willen geen deel uitmaken van het trachten te voorspellen waar hun groep zal zijn in de komende maanden en jaren. Tenminste, op dit moment zijn zij meer dan tevreden om gewoon hun goed geluk te accepteren in plaats van zich zorgen te maken over wat dan ook voor toekomstige uitspattingen in het rock en roll circus.
"Er is nog steeds veel dat wij moeten leren," legde Flake uit. "Alleen al op tournee door Amerika te gaan, was een zeer interessante ervaring, omdat wij de kans hadden om heel veel dingen voor de eerste keer te ervaren. We waarderen elke ervaring voor wat het is. We denken nog niet eens aan het volgende album of de volgende tour. We focussen alles op wat wij op dit moment aan het doen zijn."
Welnu, "op dit moment" is Rammstein de boel op stelten aan het zetten van Berlijn tot aan Brooklyn en weer terug. Misschien is dit hun enige kans op roem en fortuin. Misschien komen zij tevoorschijn als de volgende Beste Gebeurtenis van de rock in 1999. Wie weet het echt? Wie wil het echt weten? Zeker niet de leden van deze alles consumerende rammende steen. Want wanneer je voor het eerst mag proeven van eersteklas Amerikaanse hotels, viersterren restaurants en het summum qua vliegreizen, nadat je bent opgegroeid in Oost-Duitsland onder slechte economische omstandigheden, wat heeft het dan voor nut om je ergens zorgen over te maken! Als jij Rammstein bent, dan blijf je doorgaan met wat je doet en bid je dat Till niet in rook opgaat tijdens een concert door een van de band's gepantenteerde vuurballen.
"We zijn altijd al een erg visuele band geweest," legde de zanger uit. "Maar we leerden snel dat de autoriteiten in Amerika niet altijd genegen zijn tegenover bands die vuur gebruiken en we hebben dan ook nooit een echt probleem gehad. Het is slechts een van die dingen die, wanneer de mensen dat zien, aan Rammstein zullen herinneren."